ATTİLA İLHAN – MAHUR BESTE – Mahur Bəstə

Standard

Şənlik dağıldı bir acı yel qaldı bağçada yalnız
O mahur bəstə çalar Müjgan’la mən ağlaşır
Gitti dostlar mərasim bitdi nə köhnə həyəcan nə sürət
Yalnız kədərli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur bəstə çalar Müjgan’la mən ağlaşır

Bir yanğın meşəsində püskürmüş gənc fidanlardı
Günəşdən işıq yontarlardı sərt adamlardı
Hoyrattı gülüşləri aydınlığı çalkalardı
Getdilər axşam olmadan ortalıq qərar idi

Bitmez sazların həsrəti daha sonra daha sonra
Sonra bilinməz, naməlum bir ölçü qatar ki onlara
Qapqara bir təsəlli olur bəlkə qalanlara
Geceler uzanar hazırlıq payıza …

—-

Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan’la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan’la ben ağlaşırız

Bir yangın ormanından püskürmüş genç fidanlardı
Güneşten ışık yontarlardı sert adamlardı
Hoyrattı gülüşleri aydınlığı çalkalardı
Gittiler akşam olmadan ortalık karardı

Bitmez sazların özlemi daha sonra daha sonra
Sonranın bilinmezliği bir boyut katar ki onlara
Simsiyah bir teselli olur belki kalanlara
Geceler uzar hazırlık sonbahara…

Nazım Hikmet – Seni Düşünmek Güzel Şey – Səni düşünmək gözəl şey

Standard

Seni düşünmek güzel şey
Seni düşünmek ümitli şey
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi bir şey

Fakat artık ümit yetmiyor bana
Ben artık şarkı dinlemek değil
Şarkı söylemek istiyorum.

Səni düşünmək gözəl şey
Səni düşünmək umudverici şey
Dünyanın ən gözəl səsindən
ən gözəl mahnını dinləmək kimi bir şey.

Lakin artıq ümid yetmir mənə
Mən artıq mahnı dinləmək deyil
Mahnı söyləmək istəyirəm.

Uyğunlaştıran : Çetin Bayramoğlu

Nigar Rəfibəyli – Nigar Refibeyli

Standard

nigar-refibeyli8

Nə şöhrət istədim, nə şan istədim,
Bu dünyada təmiz vicdan istədim.
Demədim illərlə gəlsin səadət,
Ömrümdə bəxtiyar bir an istədim.

Ne şöhret istedim, ne şan istedim,
Bu dünyada temiz vicdan istedim.
Demedim yıllarca gelsin saadet,
Ömrümde bahtiyar bir an istedim.

Maksut Koca – QOÇ KÖROĞLU’YAM – Koç Köroğluyam

Standard

Nə Çileler Çektim Mən Bu Yollarda
Meçhule sürüldüm Yenə Ölmedim
Nə Qanlar Qeybəttim Şu Meydanlarda
Kürəyimdən Vuruldum Yenə Ölmedim

Qoç Köroğluyam Dadaloğluyam
Dağlarda Arslan Dillərdə dastan

Zamanın küləkləri Tərsinə Esti
Zalımlar Gül tutan əlimi Kesti
Işığım qaraldı qələmim Sustu
Belimdən qırıldım Yenə Ölmedim

Qoç Köroğluyam Dadaloğluyam
Dağlarda Arslan Dillərdə dastan

Ozanım Der Göz Yaşlarım Süzüldü
Nesimiler kimi Dərim üzüldü
Pir Sultanlar kimi qəbirim qazıldı
Torpağa verildim Yenə Ölmedim

Qoç Köroğluyam Dadaloğluyam
Dağlarda Arslan Dillərdə dastan

Maksut Koca – koçköroğluyam –

Ne Çileler Çektim Ben Bu Yollarda
Meçhule Sürüldüm Yine Ölmedim
Ne Kanlar Kaybettim Şu Meydanlarda
Sırtımdan Vuruldum Yine Ölmedim

Koç Köroğlu`yam Dadaloğlu`yam
Dağlarda Arslan Dillerde Destan

Zamanın Rüzgarı Tersine Esti
Zalimler Gül Tuttu Elimi Kesti
Işığım Karardı Kalemim Sustu
Belimden Kırıldım Yine Ölmedim

Ozanım Der Göz Yaşlarım Süzüldü
Nesimiler Gibi Derim Yüzüldü
Pir Sultanlar Gibi Kabrim Kazıldı
Toprağa Verildim Yine Ölmedim

Söz & Müzik: Maksut Koca

Yunus Emre – Yunus ƏMRƏ – Severim ben seni candan içeri

Standard

cicek3

 

Severim ben seni candan içeri,
Yolum ötmez bu erkandan içeri.

Nereye bakar isem dopdolusun,
Seni kanda koyam benden içeri!

O bir dilberdürür yoktur nişanı
Nişan olur mu nişandan içeri.

Beni benden sorman, bende değülüven,
Suretim boş yürür dondan içeri.

Beni benden alana ermez elim,
Kadem kim basa sultandan içeri.

Tecelliden nasib erdi kimine,
Kiminin maksudu bundan içeri.

Kime didar gönülden şule değse
Onun şulesi var, günden içeri.

Senin aşkın beni benden alıptır,
Ne şirin dert bu; dermandan içeri.

Şeriat, tarikat yoldur varana,
Hakikat, marifet, andan içeri.

Süleyman kuş dilin bilir dediler
Süleyman var Süleyman’dan içeri.

Unuttum, din-diyanet kaldı benden.
Bu ne mezhepdürür, dinden içeri.

Dinin terkedenin küfürdür işi,
Bu ne küfürdür, imandan içeri.

Geçer iken, Yunus, şeş oldu dosta,
Ki kaldı kapıda andan içeri…

—-

Sevərəm mən səni candan içəri,
Yolum ötməz bu ərkandan içəri.

Nərəyə baxarsam könlüm dolusu,
Səni harda qoyam bəndən içəri?!

O bir dilbərdi ki, yoxdur nişanı,
Nişan yoxdur binişandan içəri.

Məni sorma mana, bəndə degiləm,
Surətim boş yürür tondan içəri.

Məni məndən alana irməz əlim,
Qədəm kim basa sultandan içəri?!

Təcəllidən nəsib irdi kiminə,
Kiminin məqsudi bundan içəri.

Kimə dəydi isə ol dost nəzəri,
Anın şöləsi var gündən içəri.

Sənin eşqin məni məndən alıbdır,
Nə şirin dərd bu dərmandan içəri.

Şəriət, təriqət yoldur varana,
Həqiqət, mərifət andan içəri.

Süleyman quş dilin bilir dedilər,
Süleyman var Süleymandan içəri.

Unutdum din, diyanət qaldı məndən,
Bu nə məzhəbdürür dindən içəri?!

Dinin tərk edənin küfürdür işi,
Bu nə küfrdür imandan içəri?!

Keçər ikən Yunus səs oldu dosta,
Ki qaldı qapıda andan içəri.

Yunus Emre – EVVEL BENİM AHİR BENİM – Yunus ƏMRƏ – Əvvəl mənəm, axır mənəm

Standard

cicek11

Yunus Emre – EVVEL BENİM AHİR BENİM

Evvel benim, ahir benim,
Canlara can olan benim.
Azıp yolda kalmışlara,
Hazır medet eden benim.

Bir karara tuttum karar,
Benim sırrıma kim erer?
Gözsüz beni nerde görer?
Gönüllere giren benim.

Kün deminde nazar eden,
Bir nazarda dünya düzen.
Kudretinden han döşeyip,
Aşka bünyad olan benim.

Düz döşedim bu yerleri,
Baskı kodum bu dağları.
Sayvan gerdim bu gökleri,
Yeri sonra düren benim.

Dahi acep âşıklara,
İkrar-u din, iman oldum.
Halkın gönlünde küfr ile,
İslam ile iman benim.

Halk içinde dirlik düzen,
Dört kitabı doğru yazan,
Ak üstüne kara dizen,
O yazdılan Kur’an benim.

Dost ile birliğe yeten,
Buyruğu neyise tutan,
Mülk eyleyip dünya düzen,
O bahçıvan hemen benim.

Ben bu yere buyuracak,
Yeryüzüne gün vuracak,
Ulu deniz mevc urucak,
Gemiye yol bulan benim.

Diller, damaklar şaşıran,
Aşk kazanın taşıran,
Hamza’yı Kaf’tan aşıran,
O ağulu yılan benim.

Yunus değil bunu diyen,
Kendiliğidir söyleyen,
Mutlak kâfir inanmayan,
Evvel ahir heman benim.

—-

Əvvəl mənəm, axır mənəm, canlara can olan mənəm,
Azıb yolda qalmışlara hazır mədəd qılan mənəm.

Bir qərara tutdum qərar, sirrimi mənim kim duyar,
Sözsüz məni qanda görər, könüldə gizlənən mənəm.

Düz döşədim bu yerləri, çöksü urdum bu tağları,
Sayəvan etdim göyləri, geri tutub duran mənəm.

Dəxi əcəb aşiqlərə iqrarü din, iman oldum,
Xəlqin könlündə küfr ilə, islam ilə iman mənəm.

Xəlq içində dirlik düzən, dörd kitabı doğru yazan,
Ağ üstünə qara düzən o yazılan Quran mənəm.

Həmzəni Qafdan aşıran, əlin-ayağın şeşirən,
Simürği-Qaf ardındağı o ağulu ilan mənəm.

Yunus deyil bunu deyən, kəndüligidür söyləyən,
Kafər olur inanmayan, əvvəl axır haman mənəm.