İslam Səfərli – Sənə nənəm qurban, Azərbaycanım! – Azerbaycanım

Standard


Sana ninem kurban, Azerbaycanım!
Torbağın kokusunu sineme çektim,
Dudağımda gül açtı, kalbim çiçek.
Hazar kıyısında bir çınar ekdim,
Söğütler nazlandı gülümseyerek.
Deniz şarkısını okudu sanki,
Eteği dalgalı, hırçınlı Bakü …
Kükredi ilhamım, kaynadı kanım,
Sana ninem kurban, Azerbaycanım!

Beyaz bir şerid gibi uzayıp gidiyor,
Dumanlı, çiskinli, güneşli yollar,
Bazısı hayattan usanıp gidiyor,
Benimse yollarda hikayetim var.
El kendisi korur akarlı şiiri,
Dağlar kuzey karı şerrinden tutarım.
Bağrıma basmasam her karış yeri,
Toprak kendi sırrını derinde tutarım.
Aç söyle, koy bir de alışım, yanım,
Sana ninem kurban, Azerbaycanım!

Meyveli bahçeler, verdiyi çöller,
Ellere can verdi, bin şerbet tadıyor.
Akarlı çaylaklar, sefalı göller,
Gümüş şelaleler bu torpakdadır.
Bazen düşünceler sarar insanı,
Çayüstü köprüler asma yolumdur.
Bağrıma basmış Azerbaycan’ı
Araz bir kolumdur! Kür bir kolum!
Elvan nağışlısan, öz mekanım,
Sana ninem kurban, Azerbaycanım!

Bu nasıl mana, bu nasıl hikmet,
Diyorlar ağlıyor çeşmenin gözü.
Konuşuyor doğa – şair doğa,
Qovağın dili var, çınarın sözü.
Benim de boş yere sözüm olmayıp,
Kalbine deymedim asla bir kesin.
Özge toprağında gözüm olmayıp,
Ana toprağıma göz dikilmesin!
Emret! Nöbetinde metin durayım,
Sana ninem kurban, Azerbaycanım!

Sənə nənəm qurban, Azərbaycanım!

Torbağın ətrini sinəmə çəkdim,
Dodağım gül açdı, ürəyim çiçək.
Xəzər sahilində bir çinar əkdim,
Söyüdlər nazlandı gülümsəyərək.
Dəniz mahnısını oxudu sanki,
Ətəyi ləpəli, qırçınlı Bakı…
Kükrədi ilhamım, qaynadı qanım,
Sənə nənəm qurban, Azərbaycanım!

Ağ bir şərid kimi uzanıb gedir,
Dumanlı, çiskinli, günəşli yollar,
Bəzisi həyatdan usanıb gedir,
Mənimsə yollarda hekayətim var.
El özü qoruyar axarlı şeiri,
Dağlar quzey qarı şərindən saxlar.
Bağrıma basmasam hər qarış yeri,
Torpaq öz sirrini dərində saxlar.
Aç söylə, qoy bir də alışım, yanım,
Sənə nənəm qurban, Azərbaycanım!

Meyvəli bağçalar, bəhərli çöllər,
Ellərə can verib, min şərbət dadır.
Axarlı çaylaqlar, səfalı göllər,
Gümüş şəlalələr bu torpaqdadır.
Hərdən düşüncələr sarır insanı,
Çayüstü körpülər asma yolumdur.
Bağrıma basmışam Azərbaycanı
Araz bir qolumdur! Kür bir qolum!
Əlvan nağışlısan, doğma məkanım,
Sənə nənəm qurban, Azərbaycanım!

Bu necə manadır, bu necə hikmət,
Deyirlər ağlayır bulağın gözü.
Danışır təbiət – şair təbiət,
Qovağın dili var, çinarın sözü.
Mənim də boş yerə sözüm olmayıb,
Qəlbinə dəymədim əsla bir kəsin.
Özgə torpağında gözüm olmayıb,
Ana torpağıma göz dikilməsin!
Əmr et! Keşiyində mətin dayanım,
Sənə nənəm qurban, Azərbaycanım!

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s