Mikayıl Müşfiq – Yenə o bağ olaydı – Yine o bağ olsaydı

Standard

Yenə o bağ olaydı, yenə yığışaraq siz
O bağa köçəydiniz.
Biz də muradımızca fələkdən kam alaydıq,
Sizə qonşu olaydıq.
Yenə o bağ olaydı, səni tez-tez görəydim,
Qələmə söz verəydim.
Hər gün bir yeni nəğmə, hər gün bir yeni ilham,
Yazaydım səhər-axşam.
Arzuya bax sevgilim, tellərindən incəmi ?
Söylə ürəyincəmi ?

Yenə o bağ olaydı, yenə sizə gələydik,
Danışaydıq, güləydik.
Ürkək baxışlarınla, ruhumu dindirəydin,
Məni sevindirəydin.
Gizli söhbət açaydıq, ruhun ehtiyacından,
Qardaşından, bacından.
Çəkinərək çox zaman söhbəti dəyişəydin,
Mənimlə əyişəydin.
Yenə bir vuraydı, qəlbimiz gizli-gizli,
Sən ey əsmər bənizli.

Bu yaz bir başqa yazdır, bu yaz daha da xoşdur,
Vay o qəlbə ki, boşdur!
Hər üfüqdə bir həvəs, hər bucaqda bir umud,
İnsanlar daha mə’sud.
Duyğular daha incə, fikirlər daha dərin,
Ürəklər daha sərin.
İnsanların vüqarı, tələbi daha yüksək,
Yolumuzdan daş, kəsək,
Təmizlənmiş bir az da. Ellərin keyfi sazdır,
Bu yaz, bir başqa yazdır!

Yenə o bağ olaydı, yenə o qumlu sahil,
Sular ötəydi dil-dil.
Saçın kimi qıvrılan, dalğalara dalaydım,
Dalıb ilham alaydım.
Əndamını həvəslə, qucaqlarkən dalğalar,
Qəlbimdə qasırğalar,
Fırtınalar coşaydı, qısqanclıqlar doğaydı,
Məni hirsim boğaydı.
Cumub alaydım səni dalğaların əlindəni,
Yapışaydım belindən.
Xəyalımız üzəydi, sevda dənizlərində,
Ləpələr üzərində,
İlhamımın yelkəni, zərrin saçın olaydı,
Sular xırçın olaydı.

Bu nə gözəl şeirdir, bu nə gözəl mənzərə,
Gəlin baxın Xəzərə.
Çıxalım Buzovnada kiçik qayalıqlara,
Seyrə dalım bir ara…
Gecələr sayrışarkən, ulduzlar lalə kimi,
İşıqlar jalə kimi.
Çilənib dağılarkən ətrafa damla-damla,
Ən yaxın bir adamla.
Nə gözəldir dinləmək suların nəğməsini,
Təbiətin səsini!
Nə gözəldir dolaşmaq, isti yay fəsilləri,
Bu sərin sahilləri!

Nə gözəldir səhərlər bizim böyük ruhumuz,
Aşıb-daşan duyğumuz.
Şəklindəki sulara, baxaraq ləzzət almaq,
Bu mavi şe’rə dalmaq.
Dalğalar kimi qalxmaq, dalğalar kimi enmək,
Bə’zən hürküb çəkinmək.
Hər dalğa bir kişnəyən bəyaz yallı at kimi,
Bizim bu həyat kimi!

Yenə o bağ olaydı sevdalar ölkəsində,
O söyüd kölgəsində.
İnci qumlar üstündə yenə verib baş-başa,
Yayı vuraydıq başa.
Günlərimiz keçəydi qızğın fərəhlər kimi,
Dolu qədəhlər kimi.
Yarpaqlar arasından uzadaraq əlini,
Oxşayaraq telini.

Gecələr darayaydı saçlarını ay gözəl!
Sən gözəlsən, ay gözəl?
Əllərində əllərim, gözlərində gözlərim…
Asılaydı sözlərim.
Könlünün qulağından bir qızıl tana kimi,
Günəş doğana kimi.
Bu yaz dostlarım bir az bəxtəvər olacaqlar,
Can-ciyər olacaqlar.
Bir az da uzaqlara açacaqlar yelkəni,
Ruh yeni, höyat yeni…
Çıxacaqlar göyləri aşaraq dönə-dönə,
Buludların fövqünə.
Uçacaqlar sabaha, uçacaqlar yarına,
Efir boşluqlarına.
Vaxtilə bir kölgə tək hür yaşamaq istəyən,
Bu insan oğlu bilsən.
Azadlıq ölkəsində daha şad olacaqdır,
Dünya dad alacaqdır.

Yenə o bağ olaydı, yenə yığışaraq siz,
O bağa köçəydiniz.
Biz də muradımızca fələkdən kam alaydıq,
Sizə qonşu olaydıq.
Yenə o bağ olaydı, səni tez-tez görəydim.
Qələmə söz verəydim.
Hər gün bir yeni nəğmə, hər gün bir yeni ilham,
Yazaydım səhər-axşam.
Arzuya bax, sevgilim, tellərindən incəmi?
Söylə, ürəyincəmi?

Yine o bağ olaydı, yine toplanarak siz
O bağa göçseydiniz.
Biz de muradımızca felekden kam alsaydık,
Size komşu olsaydık.
Yine o bağ olaydı, seni tez-tez görseydim,
Qələmə söz vereydim.
Hergün bir yeni nağme, hergün bir yeni ilham,
Yazsaydım seher-akşam.
Arzuya bak sevgilim, tellerinden ince mi ?
Söyle yüreğince mi ?

Yine o bağ olaydı, yine size gelseydik,
Konuşsaydık, gülseydik.
Ürkek bakışlarınla, ruhumu dindirseydin,
Beni sevindirseydin.
Gizli sohbet açsaydık, ruhun ihtiyacından,
Kardaşından, bacından.
Çekinerek çok zaman sohbeti değişseydin,
Benimle nazlaşsaydın.
Yine bir vursaydı, kalbimiz gizli-gizli,
Sen ey esmer benizli.

Bu yaz bir başka yazdır, bu yaz daha da hoşdur,
Vay o kalbe ki, boşdur!
Her üfükde bir heves, her bucakda bir umud,
İnsanlar daha mesud.
Duygular daha ince, fikirler daha derin,
Yüreklər daha serin.
İnsanların vukarı, isteği daha yüksek,
Yolumuzdan taş, kesek,
Temizlenmiş biraz da. Ellerin keyfi sazdır,
Bu yaz, birbaşka yazdır!

Yine o bağ olsaydı, yine o kumlu sahil,
Sular ötseydi dil-dil.
Saçın gibi kıvrılan, dalgalara dalsaydım,
Dalıp ilham alsaydım.
Endamını hevesle, kucaklarken dalgalar,
Kalbimde kasırgalar,
Fırtınalar coşsaydı, kıskançlıklar doğsaydı,
Beni hırsım boğsaydı.
Dalıp alsaydım seni dalgaların elinden,
Yapışsaydım belinden.
Hayalimiz yüzeydi, sevda denizlerinde,
Dalgalar üzerinde,
İlhamımın yelkeni, altın saçın olsaydı,
Sular hırçın olsaydı.

Bu ne güzel şiirdir, bu ne güzel manzara,
Gelin bakın Hazar’a.
Çıkalım Buzovna’da küçük kayalıklara,
Seyre dalalım bir ara…
Geceler sayrışarken, yıldızlar lale gibi,
Işıklar jale gibi.
Saçılıp dağılırken etrafa damla-damla,
En yakın bir adamla.
Ne güzeldir dinlemek suların nağmesini,
Tabiatın sesini!
Ne güzeldir dolaşmak, sıcak yaz fasılları,
Bu serin sahilleri!

Ne güzeldir seherler bizim böyük ruhumuz,
Aşıp-taşan duygumuz.
Resmindeki sulara, bakaraq lezzet almak,
Bu mavi şe’re dalmak.
Dalgalar gibi kalkmak, dalgalar gibi inmek,
Bazen ürküp çekinmək.
Her dalga bir kişniyen beyaz yelliı at gibi,
Bizim bu hayat gibi!

Yine o bağ olsaydı sevdalar ülkesinde,
O söyüt gölgesinde.
İnci kumlar üstünde yine verib baş-başa,
Yazı vuraydık başa.
Günlerimiz geçeydi kızgın ferehler gibi,
Dolu kadehler gibi.
Yapraklar arasından uzatarak elini,
Okşayarak telini.

Geceler tarayaydı saçlarını ay güzel!
Sen güzelsen, ay güzel?
Ellerinde ellerim, gözlerinde gözlerim…
Asılaydı sözlerim.
Gönlünün kulağından bir kızıl tane gibi,
Güneş doğana gibi.
Bu yaz dostlarım bir az bahtiyar olacaklar,
Can-ciğer olacaklar.
Bir az da uzaklara açacaklar yelkeni,
Ruh yeni, hayat yeni…
Çıkacaklar gökleri aşarak döne-döne,
Bulutların üstüne.
Uçacaklar sabaha, uçacaklar yarına,
Efir boşluklarına.
Vaktiylə bir gölge gibi hür yaşamak isteyen,
Bu insan oğlu bilsen.
Azatlık ülkesinde daha şad olacakdır,
Dünya tat alacakdır.

Yine o bağ olsaydı, yine toplanarak siz,
O bağa göçseydiniz.
Biz de muradımızca felekden kam alsaydık,
Size komşu olsaydık.
Yine o bağ olsaydı, seni tez-tez görseydim.
Kaleme söz verseydim.
Her gün bir yeni nağme, her gün bir yeni ilham,
Yazsaydım seher-akşam.
Arzuya bak, sevgilim, tellerindən ince mi?
Söyle, yüreğince mi?

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s