NAZIM HİKMET – YAŞAMAĞA DAİR

Standard

NAZIM HİKMET – YAŞAMAĞA DAİR

1

Yaşamaq zarafat deyil,
Böyük bir ciddiyyətlə yaşayacaqsan,
Bir sincab kimi məsələn,
Yəni yaşamağın xaricində heç nə gözləmədən,
Yəni bütün işin gücün yaşamaq olacaq.
Yaşamağı ciddi qəbul edəcəksən,
Yəni o dərəcədə, o qədər ki,
Məsələn qolları bağlı arxadan, belin divara söykəmisən,
Yaxud iri gözlüklərin,
Ağ köynəyinlə bir laboratoriyada
İnsanlar üçün ölə biləcəksən,
Həm də heç üzünü görmədiyin insanlar üçün,
Həm də səni heç kim buna məcbur etməyib,
Həm də ən gözəl, ən gerçək şeyin
Yaşamaq olduğunu bildiyin bir anda.
Yəni o qədər ciddi qəbul edəcəksən ki, yaşamağı,
Yetmiş yaşında da məsələn zeytun ağacı əkəcəksən,
Həmə də eləcə uşaqlara qalar düşüncəsi ilə yox,
Ölməkdən qorxduğun halda ölümə inanmadığın üçün,
Yaşamaq ağır gəldiyinə görə.

1947

2

deyək ki, ağır əməliyyata girəcək bir xəstəyik,
yəni bəyaz masadan
bir daha qalxa bilməmək ehtimalımiız da var.
Hiss etməmək mümkün olmasa da bir az tez getməyin kədərini
Biz yenə də güləcəyik danışılan bir Bəktaşi lətifəsinə,
Yağış yağırmı deyə baxacağıq pəncərədən,
Yaxud da səbrsizliklə gözləyəcəyik
Son xəbərləri
Deyək ki, uğrunda döyüşməyə dəyən nələr üçünsə,
Deyək ki, cəbhədəyik
Elə orda ilk hücumda, elə o gün
Üzü qoyulu yıxılıb ölmək də mümkün.
Qəribə bir hisslə biləcəyik bunu,
Fəqət yenə də yenə də düşünəcəyik
Bəlkə də illərlə davam edəcək bu savaşın sonunu.
Deyək ki, hbsdəyik,
Yaşımız da təqribən əllidir,
Hələ var açılmağına on səkkiz il dəmir qapının
Yenə də çöl – bayırla birlikdə yaşayacağıq,
İnsanları, heyvanları, davası və ruzgarı ilə
Yəni divarın arxasındakı çöl – bayırla.
Yəni, necə və harda olursaq olaq
Heç ölməyəcəkmiş kimi yaşanacaq…
1948

3

Bu dünya soyuyacaq,
Ulduzların arasında bir ulduz,
Həm də ən balacalarından,
Mavi qədifeyidə bir işıq zərrəsi yəni,
Yəni bu qoca dünyamız.
Bu dünya soyuyacaq bir gün,
Hətta bir buz parçası
Yaxud ölü bir bulud kimi də yox,
Boş bir qoz kimi yuvarlanacaq
Zülmət qaranlıqda ucsuz – bucaqsız.
İndidən duyulacaq ağrısı bunun,
Hiss olunacaq kədəri indidən.
Beləcə seviləcək bu dünya
«Yaşadım» – deyə bilmək üçün…

UYGULAYAN: O.HACIMUSALI

—-

NAZIM HİKMET – YAŞAMAYA DAİR

1
Yaşamak şakaya gelmez,
büyük bir ciddiyetle yaşayacaksın
bir sincap gibi mesela,
yani, yaşamanın dışında ve ötesinde hiçbir şey beklemeden,
yani bütün işin gücün yaşamak olacak.
Yaşamayı ciddiye alacaksın,
yani o derecede, öylesine ki,
mesela, kolların bağlı arkadan, sırtın duvarda,
yahut kocaman gözlüklerin,
beyaz gömleğinle bir laboratuvarda
insanlar için ölebileceksin,
hem de yüzünü bile görmediğin insanlar için,
hem de hiç kimse seni buna zorlamamışken,
hem de en güzel en gerçek şeyin
yaşamak olduğunu bildiğin halde.
Yani, öylesine ciddiye alacaksın ki yaşamayı,
yetmişinde bile, mesela, zeytin dikeceksin,
hem de öyle çocuklara falan kalır diye değil,
ölmekten korktuğun halde ölüme inanmadığın için,
yaşamak yanı ağır bastığından.
1947
2
Diyelim ki, ağır ameliyatlık hastayız,
yani, beyaz masadan,
bir daha kalkmamak ihtimali de var.
Duymamak mümkün değilse de biraz erken gitmenin kederini
biz yine de güleceğiz anlatılan Bektaşi fıkrasına,
hava yağmurlu mu, diye bakacağız pencereden,
yahut da sabırsızlıkla bekleyeceğiz
en son ajans haberlerini.
Diyelim ki, dövüşülmeye deşer bir şeyler için,
diyelim ki, cephedeyiz.
Daha orda ilk hücumda, daha o gün
yüzükoyun kapaklanıp ölmek de mümkün.
Tuhaf bir hınçla bileceğiz bunu,
fakat yine de çıldırasıya merak edeceğiz
belki yıllarca sürecek olan savaşın sonunu.
Diyelim ki hapisteyiz,
yaşımız da elliye yakın,
daha da on sekiz sene olsun açılmasına demir kapının.
Yine de dışarıyla birlikte yaşayacağız,
insanları, hayvanları, kavgası ve rüzgarıyla
yani, duvarın ardındaki dışarıyla.
Yani, nasıl ve nerede olursak olalım
hiç ölünmeyecekmiş gibi yaşanacak…
1948
3
Bu dünya soğuyacak,
yıldızların arasında bir yıldız,
hem de en ufacıklarından,
mavi kadifede bir yaldız zerresi yani,
yani bu koskocaman dünyamız.
Bu dünya soğuyacak günün birinde,
hatta bir buz yığını
yahut ölü bir bulut gibi de değil,
boş bir ceviz gibi yuvarlanacak
zifiri karanlıkta uçsuz bucaksız.
Şimdiden çekilecek acısı bunun,
duyulacak mahzunluğu şimdiden.
Böylesine sevilecek bu dünya
“Yaşadım” diyebilmen için…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s