SEZAİ KARAKOÇ – AŞK VE ÇİLELER – EŞQ VƏ ÇİLƏLƏR

Standard

SEZAİ KARAKOÇ – AŞK VE ÇİLELER

Monna Rosa siyah güller, ak güller;
Gülce’nin gülleri ve beyaz yatak
Kanadı kırık kuş merhamet ister;
Ah, senin yüzünden kana batacak,
Monna Rosa, siyah güller; ak güller!

Ulur aya karşı kirli çakallar,
Bakar ürkek ürkek tavşanlar dağa.
Monna Rosa, bu gün bende bir hal var,
Yağmur iğri iğri düşer toprağa,
Ulur aya karşı kirli çakallar.

Zeytin ağacının karanlığıdır
Elindeki elma ile başlayan…
Bir yakut yüzükte aydınlanan sır,
Sıcak ve minnacık yüzündeki kan,
Zeytin ağacının karanlığıdır.

Zambaklar en ıssız yerlerde açar,
Ve vardır her vahşi çiçekte gurur.
Bir mumun ardında bekleyen rüzgar,
Işıksız ruhumu sallar da durur,
Zambaklar en ıssız yerlerde açar.

Ellerin, ellerin ve parmakların
Bir nar çiçeğini eziyor gibi…
Ellerinden belli olur bir kadın.
Denizin dibinde geziyor gibi
Ellerin ellerin ve parmakların.

Açma pencereni, perdeleri çek:
Monna Rosa seni görmemeliyim.
Bir bakışın ölmeme için yetecek;
Anla Monna Rosa, ben öteliyim…
Açma pencereni, perdeleri çek.

Zaman çabuk çabuk geçiyor Monna;
Saat on ikidir, söndü lambalar.
Uyu da turnalar gelsin rüyana,
Bakma tuhaf tuhaf göğe bu kadar;
Zaman çabuk çabuk geçiyor Monna.

Akşamları gelir incir kuşları,
Konarlar bahçemin incirlerine;
Kiminin rengi ak, kiminin sarı.
Ah, beni vursalar bir kuş yerine!
Akşamları gelir incir kuşları…

Ki ben Monna Rosa, bulurum seni
İncir kuşlarının bakışlarında.
Hayatla doldurur bu boş yelkeni
O masum bakışlar… Su kenarında
Ki ben, Monna Rosa, bulurum seni.

Kırgın kırgın bakma yüzüme Rosa:
Henüz dinlemedin benden türküler.
Benim aşkım uymaz öyle her saza,
En güzel şarıkıy bir kurşun söyler…
Kırgın kırgın bakma yüzüme Rosa.

Yağmurlardan sonra büyürmüş başak,
Meyvalar sabırla olgunlaşırmış.
Birgün gözlerimin ta içine bak;
Anlarsın ölüler niçin yaşarmış,
Yağmurlardan sonra büyürmüş başak.

Artık inan bana muhacir kızı,
Dinle ve kabul et itirafımı.
Bir soğuk, bir garip, bir mavi sızı
Alev alev sardı her tarafımı,
Artık inan bana muhacir kızı.

Altın bilezikler, o korkulu ten,
Cevap versin bu kanlı kuş tüyüne;
Bir tüy ki, can verir bir gülümsesen,
Bir tüy ki, kapalı geceye, güne;
Altın bilezikler, o karkulu ten!

Monna Rosa siyah güller, ak güller,
Gülce’nin gülleri ve beyaz yatak.
Kanadı kırık kuş merhamet ister;
Ah, senin yüzünden kana batacak,
Monna Rosa, siyah güller, ak güller!

EŞQ VƏ ÇİLƏLƏR

Mona Roza, qara güllər, ağ güllər;
Gülcənin gülləri və bəyaz yataq
Qapadı qırıq quş mərhəmət istər;
Ah, sənin ucbatından qana batacaq,
Mona Roza, qara güllər, ağ güllər

Ular aya qarşı kirli çaqqallar,
Baxar ürkək-ürkək dovşanlar dağa.
Mona Roza, bu gün məndə bir hal var,
Yağış iri-iri düşür torpağa.
Ular aya qarşı kirli çaqqallar,

Zeytun ağacının qaranlığıdır
Əlindəki alma ilə başlayan…
Bir yaqut üzükdə aydınlanan sirr,
İsti və balaca üzündəki qap.
Zeytun ağacının qaranlığıdır

Zambağlar ən ıssız yerlərdə açar
Və vardır hər vəhşi çiçəkdə qürur.
Bir mumun altında gözləyən ruzgar,
İşıqsız ruhumu sallar da durar.
Zambağlar ən ıssız yerlərdə açar

Əllərin, əllərin və barmaqların
Bir nar çiçəyini əzirmiş kimi…
Əllərindən bəlli olur bir qadın
Dənizin dibində gəzirmiş kimi.
Əllərin, əllərin və barmaqların

Açma pəncərəni, pərdələri çək:
Mona Roza, səni görməməliyəm.
Bir baxışın ölməyimə yetəcək:
Anla Mona Roza, mən gedərgiyəm…
Açma pəncərəni, pərdələri çək

Zaman çox sürətlə keçir Mona,
Saat on ikidir, söndü lampalar
Uyu da durnalar gəlsin yuxuna,
Baxma qərib-qərib göyə bu qədər.
Zaman çox sürətlə keçir Mona,

Axşamları gəlir əncir quşları,
Qonarlar baxçamın incirlərinə;
Kiminin rəngi ağ, kiminin sarı.
Ah, məni vursalar bir quş yerinə!
Axşamları gəlir əncir quşları

Ki mən, Mona Roza, taparam səni
Əncir quşlarının baxışlarında
Həyatla doldurur bu boş yelkəni
O məsum baxışlar… Su kənarında
Ki mən, Mona Roza, taparam səni

Qırğın-qırğın baxma üzümə Roza
Hələ eşitmədin məndən türkülər
Mənim eşqim uymaz elə hər saza,
Ən gözəl şərqini bir güllə söylər…
Qırğın-qırğın baxma üzümə Roza

Yağışlardan sonra böyüyər başaq,
Meyvələr səbirlə yetişirmiş
Bir gün gözlərimin ta içinə bax:
Anlarsan ölülər nə üçün yaşarmış.
Yağışlardan sonra böyüyər başaq,

Artıq inan mənə mühacir qızı,
Dinlə və qəbul et etirafımı
Bir soyuq, bir qərib, bir mavi sızı
Alov-alov sardı hər tərəfimi,
Artıq inan mənə mühacir qızı

Qızıl bilərziklər, o qorxulu tən,
Cavab versin bu qanlı quş tükünə:
Bir tük ki, can verər bir gülümsəsən
Bir tük ki, bağlıdır gecəyə, günə;
Qızıl bilərziklər, o qorxulu tən

Mona Roza, qara güllər, ağ güllər,
Gülçənin gülləri və bəyaz yataq
Qanadı qırıq quş mərhəmət istər;
Ah, sənin üzündən qana batacaq.
Mona Roza, qara güllər, ağ güllər

Uyğulayan: Xanəmir Telmanoğlu

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s