Mehmet Akif Ersoy – İnsan

Standard

mehmet akif ersoy10

Mehmet Akif Ersoy – İnsan

Ey insan, sən özünü kiçik bir cisim olduğunu zənn edərsən,
Halbuki ən böyük aləm sənin içində gizlədilib.(İmam Əli)

Xəbərdar ola bilməmişsin öz zatından da hələ sən,
“Alçaq bir varlığım” deyirsən ey insan, lakin bilsən

Sənin mahiyyətin hətta mələklərdən də ucadır:
Aləmlər səndə qorunur. Dünyalar səndə toplanmışdır

Yerlərdən, göylərdən taşarken Rəbbani bolluq;
Olur ürəyin təcəlli yeri nura Allahın nuruna.

Kiçicikdir gnahı amma İlahi sənətinin məqsədidir;
Bu haysiyetle sonu tapılmaz, bitməz tükənməz bir varlıqsan!

Gözəlliklər yaradan Kudret’in şeirinin ən gözəl beyti olmusan;
Yaratdığını ən yaxşı bilən Allahın bir başa düşülməz sirri olmusan.

Əsirindir təbiət, sehrli əllərindədir əşya;
Sənin hökmlərinə boyun eğdirilmiştir,

Buludlardan ildırımlar ovlar enerjili mədəniyyətin;
Yerin altında mədənlər tapar ələyib ayıran kavrayışın.

Dənizlər döşəyində, dalğalar naz beşiğin;
Dağlar bir şey mi, göyləri ölçmektedir açılan qanadların!

Hava, hökmünü çatdıran elə bir vasitədir ki, bir dəmdə
Olur avazın sazına yoldaş bütün ətrafında aləm də.

Dayanmaz çalışqan işin qarşısında maneələr, əziyyət;
Qacar, sən əzmin döyüş sahəsinə girdikcə hücum edənlər.

Qaranlıqlarda gezsən, hikmətli fikrin meş’alen olar,
Ki hər parlayışı sonsuzluğun sönməyən işığıdır

Susuz çöllərdə kalsan, rəhbərin işin verdiyi ilhamdır,
Ki hər addımında kölgəlik vahalar göstərir.

Nə zindanlar olar mane, nə edam sehpaları, nə sürgünlər …
Yürürsün yolunu kəssə də hətta dəmirdən əllər.

Sadə bir tedbirinle diktatorluğun bürclərini yerlə bir edərsən;
Ezeldeki hökmü möhkəm etmək üçün sanki göylərdən endirilmiş!

Araşdırmaqdan usanmaz, bir yüksəklikdən başqa yüksəkliyə
Çıxdıqca, atılsam indi deyirsən başqa bir gələcəyə

Sənin ən şanlı günlərində, ən xoşbəxt halında,
Daha uzaq bir gələcək var həmişə xəyalında.

O şevk məcbur davamlı seyran eylemek qaçılmazdır;
Irəliləyiş meyli artıq yaradılmasında varlığına yayılan bir ruh olmuşdur.

Yaradılışın bütün sirlərini bilmək istəyərsən,
Bu hiçlerden ibarət qeyb aləmindən xilas olmaq istəyərsən!

Sonun, başlanğıcın, bu günün ki, üç müdhiş bilməcədir ..
Durur qarşında gələcək dövrlər kimi həmişə hazır

Koşar bunları anlamaq sevdasıyla dayanmaz,
Həqiqətin qoxusunu az da olsa almadan oturmaz.

Sirlər qaranlıq bir perdeyle örtülmüş olsun istəsə ….
Salmaz uğradığı məhrumiyyət gecəsi ruhunu ümidsizliyə:

Əməl atəşin, bir rəhbər de yoldaşın olmuşkən,
Çəkinməz qaranlıqların içinə dalıb girməkdən.

Bir gün gəlib ortaya çıxsa yaradılmışların mahiyyəti,
Araşdırmanı buraxar, bir an durur musun?

Xeyr! Bu səfər də Yaradıcının mahiyyəti, o ən heybətli mahiyyət
Rahatlığını atəşə verəcək və sən dayanmadan koşacaksın artıq

Dayanmaq yox sənin üçün, davamlı bir irəliləyişi tabiin …
Nə çünki bu günə razıdır, nə gələcəklə kifayətlənərsin!

Dururken belə sonsuz bir irəliləyiş sahəsi qarşısında;
Tutub da necə “Mən kiçik bir varlığım” deyirsən ya!

Mələklərdən böyük, həm çox böyük təriflə şərəflənmiş!
Allahın böyük vəzifələr yüklədiyi varlıqsan, yüksək bir cövhəri!

Həyatın min ağır yükü əskik olmazkən kürəyindən;
Ölümlər, qorxular hücum hamısı bir tərəfdən;

Böyük çətinliklərə sinə görməkdə inanılmaz bir dözümlə,
Yolundan qalmayıb davamlı gədərsin … Həm nə sürətlə!

Sənin yaradılışın uca bir nüsxəsi olduğun əlbət,
Təcəlli etdi artıq; dur, düşün elə isə bir qərar ver:

Necə olmaq lazımdır indi edəcəyin şeylər ki, dengin
Heyvanlar olmasın, dəyərin mələklərdən yüksekken?

Ve tez’umu enneke cismun sagîrun,
Ve fike’n-tave’l-alemu’l-ekber
(İmam Ali)

Haberdar olmamışsın kendi zatından da hala sen
“Muhakkar bir vücûdum!” dersin ey insan, fakat bilsen.

Senin mâhiyyetin hattâ meleklerden de ulvîdir:
Avâlim sende pinhandır, cihanlar sende matvîdir:

Zeminlerden, semâlardan taşarken feyz-i Rabbânî,
Olur kalbin tecellî -zâr-ı nûrâ-nûr-i Yezdânî.

Musaggar cirmin amma gâye-i sun´-i İlâhîsin;
Bu haysiyyetle pâyânın bulunmaz, bîtenâhîsin!

Edîb-i kudretin beytü´l-kasîd-i şi´ri olmuşsun;
Hakîm-i fıtratın bir anlaşılmaz sırrı olmuşsun.

Esirindir- tabîat, dest-i teshîrindedir eşya;
Senin ahkâmının münkâdıdır, mahkûmudur dünya.

Bulutlardan sevâik sayd eder irfân-ı çâlâkin;
Yerin altında ma´denler bulur nakkâd-ı idrâkin.

Denizler bisterindir, dalgalar gehvâre-i nâzın;
Nedir dağlar, semâ peymâ senin şehbâl-i pervâzın!

Havâ, bir refref-i seyyâl-i hükmündür ki bir demde,
Olur dem-sâz-ı âvâzın bütün aktâr-ı âlemde.

Dayanmaz pîş-i ikdâmında mâni´ler müzâhimler;
Kaçar, sen rezm-gâh-ı azme girdikçe muhâcimler.

Karanlıklarda gezsen, şeb-çerâğın fıkr-i hikmettir,
Ki her işrâkı bir sönmez ziyâ-yı sermediyyettir;

Susuz çöllerde kalsan, bedrekan ilhâm-ı sa’yindir,
Ki her hatvende eyler sâye-küster vâhalar zâhir.

Ne zindanlar olur hâil, ne menfâlar, ne makteller…
Yürürsün sedd-i râhın olsa hattâ âhenîn eller.

Yıkar bârû-yi istibdâdı bir âsûde tedbîrin;
Semâlardan inen te´yîdisin gûyâ ki takdîrin!

Taharrîden usanmazsın, teâlîden teâlîye
Atıldıkça, atılsam şimdi, dersin, başka âtîye!

Senin en şanlı eyyâmında, en mes´ûd hâlinde
Bir istikbâl-i dûra-dûr vardır hep hayâlinde.

O istikbâledir şevkin, odur ma´şûk-i vicdânın,
O kudsî neşvenin şeydâ-yı bî-ârâmıdır cânın.

O şevkin dâim ilcâsıyle seyrin ıztırârîdir;
Terakkî meyli artık fitratında rûh-i sârîdir!

Bütün esrâr-ı hilkatten haberdâr olmak istersin,
Bu gaybistân-ı hîçâ-hîçten kurtulmak istersin!

Meâdın, mebdein, hâlin ki üç müdhiş muammâdır…
Durur edvâr-ı müstakbel gibi karşında hep hâzır.

Koşarsın bunların sevdâ-yı idrâkiyle durmazsın,
Hakîkatten velev bir şemme duymazsan oturmazsın

Serâir perde pûş-i zulmet olsun varsın isterse…
Düşürmez düştüğün yeldâ-yı hirman rûhunu ye´se:

Emel, meş´al-keşin, bir reh-nümâ hem-râhın olmuşken,
Tehâşî eylemezsin sîne-i deycûra girmekten.

Gelip bir gün tecellî etse mâhiyyât-ı masnûat,
Taharrîden geçer, bir dem karâr eyler misin? Heyhât!

Tutar mâhiyyet-i Sâni´, o en heybetli mâhiyyet
Olur âteş-zen-i ârâmın, artık durma cevlân et!

Tevakkuf yok seninçün, daimî bir seyre tâbi´sin…
Ne zîrâ hâle râzîsin; ne müstakbelle kâni´sin!

Dururken böyle bî pâyan terakkî-zâr karşında;
Nasıl dersin ya “Pek mahdûd bir cirmim” tutarsın da.

Meleklerden büyük, hem çok büyük tebcîle mazharsın:
Tekâlîfın emânet-gâhısın bir başka cevhersin!

Hayâtın eksik olmazken ağır bin bârı arkandan;
Ölümler, korkular savlet ederken hepsi bir yandan;

Şedâid iktihâm etmekte müdhiş bir mekânetle,
Yolundan kalmayıp dâim gidersin… Hem ne sür´atle!

Senin bir nüsha-i kübrâ yı hilkat olduğun elbet,
Tecellî etti artık; dur, düşün öyleyse bir hükmet:

Nasıl olmak gerektir şimdi ef’âlin ki, hem pâyen
Behâim olmasın, kadrin melâikten muazzezken?

Ey insan, sen kendinin küçük bir cisim olduğunu sanırsın,
Oysa en büyük âlem senin içinde gizlidir.
(İmam Ali)

Haberdar olamamışsın kendi zatından da hala sen,
“Hakir bir varlığım” dersin ey insan, fakat bilsen.

Senin mahiyetin hatta meleklerden de yücedir.
Alemler sende saklıdır. Cihanlar sende toplanmıştır.

Yerlerden, göklerden taşarken Allah’ın bereketi
Olur kalbin nur nur Allah’ın tecelli yeri

Küçücüktür cirmin ama İlahi sanatının gayesisin;
Bu haysiyetle sonu bulunmaz bir varlıksın!

Güzellikler yaratan Kudret’in şiirinin en güzel beyti olmuşsun;
Yarattığını en iyi bilen Allah’ın bir anlaşılmaz sırrı olmuşsun.

Esirindir tabiat, sihirli ellerindedir eşya;
Senin hükümlerine boyun eğdirilmiştir dünya.

Bulutlardan yıldırımlar avlar irfan gücün
Yerin altında madenler bulur eleyip ayrıştıran kavrayışın.

Denizler döşeğindir, dalgalar naz beşiğin;
Dağlar bir şey mi, gökleri ölçmektedir açılan kanatların!

Hava, hükmünü ileten öyle bir vasıtadır ki,bir anda
Sesine yoldaş olur alemin her tarafında

Dayanmaz gayretli çalışman önünde engeller, eziyetler;
Kaçar, sen azmin savaş alanına girdikçe hücum edenler.

Karanlıklarda gezsen, hikmetli düşüncen meş’alen olur,
Ki her parlayışı sonsuzluğun sönmeyen ışığıdır

Susuz çöllerde kalsan, kılavuzun çalışmanın verdiği ilhamdır,
Ki her adımında gölgelik vahalar gösterir.

Ne zindanlar olur engel, ne idam sehpaları, ne sürgünler…
Yürürsün yolunu kesse de hattâ demirden eller

Basit bir tedbirinle zulmün burçlarını yerle bir edersin;
Ezeldeki hükmü sağlam kılmak için sanki göklerden indirilmişsin!

Araştırmaktan usanmazsın, bir yükseklikten başka yüksekliğe
Çıktıkça,atılsam şimdi dersin başka bir geleceğe.

Senin en şanlı günlerinde, en mutlu hâlinde,
Daha uzak bir gelecek vardır hep hayâlinde.

O gelecek içindir şevkin, vicdanındaki sevgili odur,
Ruhun o kutsal neşenin durup dinlenmek bilmez âşıkıdır.

O şevkin zorlamasıyla sürekli seyran eylemen kaçınılmazdır;
İlerleme meyli artık yaratılışında varlığına yayılan bir ruh olmuştur.

Yaratılışın bütün sırlarını bilmek istersin,
Bu hiçlerden ibaret gayb âleminden kurtulmak istersin!

Sonun, başlangıcın, bugünün ki üç müthiş bilmecedir…
Durur karşında gelecek devirler gibi hep hazır

Koşarsın bunları anlamak sevdasıyla durmazsın,
Hakikatin kokusunu az da olsa almadan oturmazsın.

Sırlar karanlık bir perdeyle örtülmüş olsun isterse….
Düşürmez uğradığın mahrumiyet gecesi ruhunu ümitsizliğe:

Emel meş’alen, bir kılavuz da yoldaşın olmuşken,
Çekinmezsin karanlıkların içine dalıp girmekten.

Bir gün gelip ortaya çıksa yaratılmışların mahiyeti,
Araştırmayı bırakır, bir an durur musun? Heyhât!

Hayır! Bu sefer de Yaratıcı’nın mahiyeti, o en heybetli mahiyet
Huzurunu ateşe verecek ve sen durmadan koşacaksın artık!

Durmak yok senin için, sürekli bir ilerleyişe tâbisin…
Çünkü ne bugüne razısın, ne gelecekle yetinirsin!

Dururken böyle sonsuz bir ilerleme alanı karşısında;
Tutup da nasıl “Ben küçük bir varlığım” dersin ya!

Meleklerden büyük, hem çok büyük övgüyle şereflenmişsin!
Allah’ın büyük görevler yüklediği varlıksın, yüksek bir cevhersin!

Hayatın bin ağır yükü eksik olmazken sırtından;
Ölümler, korkular saldırırken hepsi bir yandan;

Büyük sıkıntılara göğüs germekte inanılmaz bir dayanıklılıkla,
Yolundan kalmayıp sürekli gidersin… Hem ne süratle!

Senin yaratılışın yüce bir kopyası olduğun elbet,
Tecellî etti artık; dur, düşün öyleyse bir karar ver:

Nasıl olmak gerektir şimdi yapacağın şeyler ki, dengin
Hayvanlar olmasın, değerin meleklerden yüksekken?

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s